De Donorwet van Orwell

De helft van Nederland kun je op de operatietafel leggen want, 50% van het volk is hersendood. De term “hersendood” is belangrijk om vast te stellen of iemand klaar is voor doneren van zijn of haar organen. Die term is pas geboren bij de behoefte aan organen. Dat hoef je niet tegen te spreken, Google is je vriend.  

De term is dus ontstaan bij de behoefte aan donororganen. Dat zou al wat alarmbellen moeten doen afgaan maar, we willen graag die geste doen waarmee we goed te boek staan. “Henk is gestorven maar, leeft nog voort in anderen dankzij de bruikbare organen die hij de maatschappij achterliet”, als dat in het crematorium over Henk mag klinken dan heeft het leven van Henk toch nog zin gehad. We ervaren het geven na de dood als mooi maar, hoe mooi is de realiteit? 

De realiteit is dat je organen geoogst worden als je nog leeft. Je lichaam leeft nog maar, je bent hersendood verklaard dus, eigenlijk dood maar je leeft nog. Dat levert niet alleen een theoretische controverse op maar, zelfs een fysieke. Als je hersendood bent verklaard, dan wordt er van alles in je bloedbaan gespoten, waaronder spierverslappers. Waarom spierverslappers? Je bent hersendood en je hersenen sturen je spieren aan. Als je ‘hersendood’ bent verklaard, kun je zonder die spierverslappers op de operatietafel nog behoorlijk spartelen. Wat betekent dat?

Donoren werden aanvankelijk gekneveld maar, dat leverde voor het medisch personeel toch te veel problemen op. Dat schreeuwt aan alle kanten dat er iets mis is met de term “hersendood”. Daarop werden ‘uitname teams’ samengesteld omdat het reguliere medisch personeel met deze praktijken te veel wroeging had. De mensen waarvan de organen worden geoogst zijn allesbehalve dood. Er zijn tal van voorbeelden bekend van mensen die hersendood zijn verklaard en zijn gered door hun familie. Mensen die ergens een teken van bewustzijn gegeven hebben dat het tegendeel bewees. Die mensen zouden zijn geoogst zonder hun waakzame familie en lopen nu vrij rond. Het is overbodig om te vertellen dat deze mensen zich hebben uitgeschreven als donateur van organen.

Nu ben je automatisch donateur tenzij je aangeeft dat niet te willen zijn. Als er te veel mensen tegen deze praktijk zijn, dan wordt het straks onmogelijk je als donor uit te schrijven. Je hoeft geen ziener te zijn om te weten hoe dit werkt. Bij te weinig donoren zal de overheid de wetgeving aanpassen zodat niemand nog gevraagd hoeft te worden. Dan heb je geen keuze, of een referendum waarin je kunt aangeven hiertegen te zijn. De overheid rekent nu op een meerderheid die geen keuze maakt.

Dat betekent niet dat jij geen “nee” moet geven op de website van de overheid. Dat betekent dat jij op zowel op je borst als rug moet laten tatoeëren dat je geen donor wilt zijn. Alleen dan ga je misschien overleven na een ernstig ongeluk of, in vrede sterven.

Natuurlijk brengen donororganen ook een groot voordeel. Mensen die met die organen geholpen kunnen worden, zijn maar wat blij met de uitbreiding van het magazijn. De kans op het vinden van een goeie match neemt enorm toe en, daarmee de overlevingskansen van hen die behoefte hebben aan die organen.

Niet alleen de mensen met falende organen kennen echter de behoefte aan donororganen. De orgaanhandel zal een enorme boost krijgen. Steeds meer mensen zullen donororganen als medische optie aangereikt krijgen en, dat gaat kapitalen kosten. Er gaat dus dik verdiend worden aan deze organen dus, als donor betaal je straks niet alleen met je lever maar ook in de groeiende zorgpremie. Dat heeft nog niemand je verteld maar, de premie zal dankzij deze gulle gaven flink stijgen.

Kijken we nog wat verder in de toekomst, dan kunnen we begrijpen dat er straks geen donor meer veilig de straat over kan. De informatietechnologie en het feit dat daarmee je gegevens op straat liggen, hebben je als donor tot een potentiële target gemaakt.

We zijn allemaal enorm tegen de komst van het Elektronische Patiënten Dossier geweest. Toch is het er gekomen. Al gauw bleek hoe makkelijk onbevoegden zich toegang tot dit dossier konden verschaffen en in combinatie met het automatische donorschap, loop je daardoor als donor het risico geoogst te worden op basis van je DNA-profiel.

Als jouw DNA-profiel matcht met dat van iemand die veel geld overheeft voor jouw hart, dan heeft zijn nieuwe hart een naam gekregen. Bij die naam gaat een locatie gevonden worden en, zonder dat jij het weet verdwijn je of krijg je een ongeluk en wordt je geoogst. Hierin zijn twee trajecten mogelijk. Het legale traject en het illegale traject.

Als je een ongeluk hebt gehad en je wordt door de ziekenwagen afgevoerd naar een ziekenhuis, dan heeft men na het vaststellen van je identiteit al je DNA-profiel via het EPD bij de hand. Men zal meteen jouw DNA-data toevoegen aan een database van potentiële donoren en, als er een match wordt gemaakt, dan zal men meer gemotiveerd zijn je hersendood te verklaren. Voorbeelden van hoe gretig men in ziekenhuizen al is om mensen ‘hersendood’ te verklaren zijn er te over. Er zijn steeds meer mensen woedend over hoe ze gemanipuleerd werden aan het ziektebed van een familielid omdat men zo graag organen wil oogsten. Dat laatste hoeft straks niet meer, de vraag gaat niet meer gesteld worden, je familielid wordt gewoon levend leeggeroofd omdat de belangen te groot zijn geworden.

Dan is er het illegale traject en dat staat los van je donorregistratie. Iemand die veel geld voor jouw hart over heeft, dan kan jouw hart straks kopen terwijl jij er nog dagelijks gebruik van maakt. Dankzij het EPD waarin ook de data van jouw DNA bewaard wordt, kunnen kwaadwillende nu naar behoefte organen leveren. De data ligt op straat en, iemand die deze gegevens bezit kan een dienst aanbieden die jou het leven kan kosten.

Als jouw DNA een match is met dat van iemand die wat onderdelen die hij kan gebruiken, dan worden straks je organen geoogst in dat witte busje waarvan de bestuurder je een kwartiertje geleden nog naar de weg vroeg. Je zult spierverslappers krijgen toegediend zoals dat nu ook door uitnamen teams gedaan wordt en, je zult bij volle bewustzijn deze gruwelijke marteling ondergaan todat je het leven laat.

Met de nieuwe donorwet is nieuw leven geblazen in een industrie die in de toekomst een aardig percentage van de omzetcijfers in de wereld gaat bepalen. De industrie is nog nooit bezorgd geweest over de levens van individuen. Het enige waar bedrijven wat om geven zijn de bedrijfsresultaten en, hoe die verwezenlijkt worden zal de aandeelhouders een reet jeuken.

Bedrijven acteren als psychopaten, dat is een algemeen bekend gegeven. We worden steeds meer door bedrijven geregeerd en, dat zien we terug in de politiek. De donorwet is er niet om mensen te helpen, dat is een bijkomstigheid en een verkoopargument. De donorwet is een economische maatregel en, dat maakt van iedere burger een koe, het bedrijfsleven wordt de slager en de overheid is slechts de boer die het allemaal heeft mogelijk gemaakt.

Dit heeft zelfs Orwell niet voorzien maar, het is hier. Wat nu?

%d bloggers liken dit: